Dotychczasowe podróże, udział w koncertach, festiwalach, konkursach przynosiły wiele satysfakcji, a przede wszystkim radości, zwłaszcza, gdy były udane.

Zawsze czekała na Maxa jakaś nagroda, jeśli nie rzeczowa, czy też finansowa, to chociażby uznanie jury czy też publiczności.

(Carnegie Hall 2007, Maksymilian pośród pianistów niepełnosprawnych z całego świata)

         Początki zafascynowania piękną sztuką pianistyczną dla osiągnięcia osobistych sukcesów bywają różne. Maksymilian światem dźwięków interesował się od wczesnego dzieciństwa. Rodzice kupowali swojemu małemu synkowi dźwiękowe zabawki. Dorastający chłopiec zamienił wkrótce swoje upodobanie w grających cackach na intrumenty muzyczne, zwłaszcza na keyboard, a potem na pianino.

        Mając 10 lat Maksymilian podjął naukę gry na fortepianie w Szkole Muzycznej w Laskach, gdzie zgłębiał tajniki muzyki pod kierunkiem Małgorzaty Samulak oraz doświadczył przygody podróżowania po świecie i poznawania ludzi.

         Maks ma szczęście do spotykania wyjątkowych ludzi! Widać, jak u niektórych osób przysłuchujących się jego grze maluje się na twarzy zadziwienie tak bardzo naturalnym talentem... Niektórzy przychodzą po koncertach pogratulować, porozmawiać. Oni właśnie dają Maksymilianowi i jego rodzicom największą motywację do pracy, do przezwyciężania wszelkich trudności, których nie brakuje.  Maksymilian nie jest w rodzinie jedynym niepełnosprawnym dzieckiem. Chłopiec ma dwie siostry, z których najmłodsza cierpi na porażenie mózgowe. Składane po koncertach gratulacje są ważne dla młodego artysty, ale najbardziej budujące są otwarte serca ludzi chcących nieść pomoc i wsparcie dla chłopca.

         Ostatnią wielką przygodą Maksymiliana była wizyta w Nowym Jorku (fotoreportaż dostępny w dziale "Relacje z koncertów"). Odbyły się tam 3 koncerty pod nazwą "Un Heard Notes": 3 grudnia 2007 r. w siedzibie ONZ, w Dag Hammarskjold Auditorium oraz 5 grudnia 2007 r. w Carnegie Weill Recital Hall, w których Maks brał udział.

          Koncerty zorganizowane były w związku ze zbliżającym się II Festiwalem Pianistów Niepełnosprawnych Vancouver 2009. Zapoczątkowany w Japonii i zorganizowany przez Institute of Piano Teachers & Disabled Research Association (IPD) - (w dosł. tłumaczeniu na j. polski: Instytut Nauczycieli Fortepianu i Stowarzyszenie Badań ds. Osób Niepełnosprawnych) "Piano Paralympic" to Międzynarodowy Festiwal Pianistyczny prezentujący niepełnosprawnych pianistów z różnych krajów świata. Do Nowego Jorku zostali zaproszeni pianiści pochodzący z Japonii, Malezji, Francji, Kao-Haung-City, Republiki Korei, U.S.A, Polski, Hiszpanii. Nowojorskie debiuty pianistyczne zbiegły się z obchodami w ONZ Międzynarodowego Dnia Osób Niepełnosprawnych.

         Maks spędził w Nowym Jorku dwa wieczory z publicznością słuchającą z podziwem występów pianistów niepełnosprawnych reprezentujących różne kraje. Jako jedyny reprezentował Polskę. Koncert nakłaniał słuchaczy do przemyślenia przekonań o tych osobach, które są "sprawne inaczej".

         Po koncercie w Carnegie Hall Maksymilian otrzymał wraz z dyplomem jedną spośród przyznawanych uczestnikom koncertu nagród - Nagrodę Artystyczną.

         Przygoda z podróżowaniem rozpoczęła się od odwiedzenia Japonii. Maks brał udział w Międzynarodowym Festiwalu Pianistycznym dla Pianistów Niepełnosprawnych "Piano Paralympic in Japan" w Yokohama Minato Mirai Hall (w 2005 r.)